อยากรู้...ไม่ต้องลอง

โดย แบดบอย

อยากรู้...ไม่ต้องลอง

ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยมันตื่นเต้น สนุกสนาน มีอิสระ ได้รู้ ได้เห็นได้ลองอะไรมากมาย
รวมถึงบางเรื่องที่ไม่ควรลอง ถ้าอยากรู้...ฟังจากเรื่องของผมก็พอ

 

พี่แอ๊ป..ฮีโร่ของผม..เซียนบอลที่ได้เงินจากการแทงบอลตลอด เลี้ยงน้องเป็นประจำ คือคนที่พาผมไปรู้จักกับโต๊ะบอลร้านดังแถวมหาวิทยาลัยที่เปิดอย่างเปิดเผย ไม่กลัวตำรวจจับ ทุกคนบอกว่าเค้าเส้นใหญ่ พวกเพื่อนในรั้วเดียวกับผมเข้าไปใช้บริการกันเยอะ

วันนั้นพี่แอ๊ปชวนผมแทงบอล ผมตอบเสียงอ่อยๆ ว่า “ผมไม่มีตังค์ครับพี่ แม่ผมให้อาทิตย์ละพันนึงเอง” พี่แอ๊ปพูดสวนทันทีว่า “เฮ้ย..เรามาหาเงินใช้ ไม่ต้องใช้เงิน พี่ให้เอ็งยืมเครดิตหมื่นนึง เอาไหม”

นี่คือจุดเริ่มต้น เล่นพนันกับโต๊ะบอลคู่ละเป็นพันครั้งแรกในชีวิตของผม

โชคเข้าข้าง แทงคู่ไหนได้เงินคู่นั้น เล่นคืนเดียวได้เงินตั้งหลายพัน ผมก็เลยให้พี่แอ๊ปช่วยเปิดไอดีให้ ต่อไปจะได้เล่นเอง

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมโม้ให้เพื่อนในกลุ่มฟัง ตอนกำลังฟิน ไอ้เก่งเดินมาจากไหนไม่รู้ พูดขัดขึ้นมาว่า “มึงเลิกเหอะ เดี๋ยวเหมือนพี่กู เล่นแรกๆ ก็งี้แหละ มันอ่อยให้ พอติดมันก็เอาคืนแถมแดกซะ พี่เต็นบอกว่าไอ้ร้านบอลนั่นมันเล่นไปหลายคนแล้ว”

“อย่าขัดลาภดิ” ผมตอบเสียงขุ่นๆกลับไปแค่นั้น แล้วก็โม้ต่อ และเย็นนั้นผมพาเพื่อนๆไปเลี้ยงข้าว แล้วเที่ยวต่อจนเกือบหมดกระเป๋า “แต่ไม่เป็นไร คืนนี้ไปเล่นสัก 3-4 คู่ ก็มีเงินใช้แล้ว” ผมคิด

ตลอดทั้งเดือน ผมสนุกกับการแทงบอล เล่นพนันออนไลน์ เป็นฮีโร่พาเพื่อนไปเลี้ยง จนถึงเวลาเคลียร์เงินกับโต๊ะบอลตอนสิ้นเดือน คิดว่าจะได้เงินใช้สักก้อน แต่กลายเป็นมีหนี้ 30,000 บาท ผมพยายามโทรหาเพื่อนก็ไม่มีใครมีเงินให้ยืม ขอให้พี่แอ๊ปช่วยคุย จะขอเวลาหาเงินก็ถูกปฏิเสธ จะขอเพิ่มวงเงินก็โดนดูถูกว่า เงินแค่สามหมื่นยังไม่มี ขยายวงเงินแล้วจะมีปัญญาหาเงินมาจากไหน ในที่สุดผมเลยพูดกับพี่แอ๊ปว่า “พี่ก็รู้ว่าผมไม่มีเงิน แล้วพี่จะให้ผมทำงัย”

และแล้วผมก็ได้รู้ว่า..พี่แอ๊ปเป็นคนของโต๊ะบอล..ตอนที่ได้ยินข้อเสนอ “จะเป็นเด็กเดินโพยหรือขายยา(เสพติด) เลือกเอา”

 

{#camp8_071.png}

ผมกลัวถูกตำรวจจับติดคุก ไม่กล้าขายยา เลยเลือกเป็นคนเดินโพย ชวนเพื่อนเล่นพนันบอล คอยจัดแจงให้เพื่อนเปิดไอดีกับร้าน อย่างน้อยก็ไม่เสี่ยงถูกตำรวจจับ เพราะร้านคุ้มครองให้ได้ แล้วก็..ได้เงินค่านํ้าไว้ใช้ ไว้เล่นต่อ ถ้าโชคดีได้เงินก้อนจะได้เคลียร์หนี้

แต่ดูเหมือนโชคไม่เข้าข้าง ยิ่งเล่นยิ่งเสีย เดือนเดียวหนี้เพิ่มจากหลักหมื่นเป็นหลักแสน พี่แอ๊ปบอกว่าค่านํ้าไม่พอดอก(เบี้ย) ยื่นข้อเสนอแบบบังคับให้...ขายยา

ในคืนที่ชีวิตมาถึงทางตัน เสียงโทรศัพท์ของแม่ทำให้ผมยิ่งสับสน ไม่รู้อาทิตย์นี้จะรายงานอะไร ตอนคุยกับแม่ ผมรู้สึกจุกอก แล้วก็ร้องไห้ แม่ต้องปลอบอยู่พักใหญ่ ผมถึงเริ่มเล่าเรื่องด้วยเสียงแผ่วเบาสลับกับคำว่าขอโทษนับครั้งไม่ถ้วน ผมกลัวมาก กลัวโดนซ้อม กลัวแม่ด่า กลัวสารพัด แต่...แม่ไม่ด่า

ว่าอะไรสักคำ แม่พูดกับผมด้วยเสียงเศร้าๆ ว่า “ไม่เป็นไรนะ หนูติดหนี้เค้าเท่าไหร่เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่โอนเงินไปให้นะ”

วันรุ่งขึ้น ผมเอาเงินไปจ่ายหนี้ แล้วโทรบอกแม่ แม่พูดด้วยเสียงเศร้าๆ ว่า “เรียบร้อยแล้วใช่ไหม วันหลังหนูอย่าไปยุ่งกับมันอีกนะ คนเราผิดพลาดกันได้ ผิดแล้วต้องจำ อย่าไปเล่นพนันอีกนะ”

“ครับแม่ ผมขอโทษ” นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมขอโทษแม่จากหัวใจ ขอโทษที่ผมทำผิด ขอโทษที่เคยรำคาญเสียงแม่ ขอโทษอีกสารพัดที่เคยคิดเคยทำไม่ดีกับแม่ ผมรู้แล้วว่าแม่รักผมมากแค่ไหน ต่อไปผมจะเป็นลูกที่ดี จะตั้งใจเรียน และตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ผมสัญญาว่าผมจะไม่เล่นการพนันอีกเด็ดขาด

ผมโชคดีที่รอดมาได้ และได้ค้นพบ “ความรักอันยิ่งใหญ่ของแม่”

ผมหวังว่าบทเรียนของผมจะทำให้คนที่อยากรู้..ไม่ต้องลอง และมองเห็นความรักอันยิ่งใหญ่ของพ่อแม่ ... ผมจะดีใจเป็นที่สุดครับ